
ساخت یک ساختمان به دو مرحله کلی سفت کاری و نازک کاری تقسیم می شود. پیمانکار پس از نهایی سازی سفت کاری و اجرای تأسیسات برقی و مکانیکی اقدام به اجرای نازک کاری می کند. نازک کاری، به عنوان پوشش نهایی یک ساختمان، تاثیر بسزایی بر چشم بیننده می گذارد. این مرحله شامل مجموعه عملیاتی است که نه تنها به ساختمان زیبایی می بخشد، بلکه آن را قابل سکونت میکند. این مرحله شامل اندودکاری، عایق کاری، سنگ کاری، کاشی کاری، نقاشی دیوار ها و سقف ساختمان ، برق کاری کلید و پریز ها ، نصب تاسیسات از قبیل لوله ها و شوفاژساختمان و در نهایت نصب درب و پنجره ها است. علی رغم اینکه این مرحله از ساخت ساده و فاقد پیچیدگی به نظر می رسد، اما اگر نازک کاری خوبی نداشته باشید نمی توانید طراحی داخلی خوبی هم اجرا کنید و وارد شدن خسارات متعدد مالی و زمانی دور از ذهن نیست.
دیوارچینی اولین بخش از نازک کاری است که با استفاده از چسب یا ملات، آجر، بلوک سفالی ، بلوک سیمانی ، بلوک هبلکس ، پنل سه بعدی ، دیوار خشک یا سایر متریالهای دیگر انجام می شود. با ساخت دیوار قسمت های مختلف پلان ساختمان از هم جدا شده و فضاسازی صورت می گیرد. علاوه براین دیوارسازی اصولی نقش بسیار مهمی در جلوگیری از ریزش آوار هنگام زلزله هم دارد. عدم رعایت استانداردها در این مرحله می تواند منجر به بروز مشکلات متعددی از جمله عدم مقاومت کافی در زمین لرزه و عبور دادن سر و صدا شود.
اجرای ملات گچ و خاک مرحله بعد از دیوارچینی است که با هدف هموارسازی سطح دیوار و آماده سازی آن جهت رنگ زدن یا نصب کاغذ دیواری و دیوارپوش اجرا می شود. در این مرحله خاک رس الک شده را با گچ به نسبت مساوی (یا دو واحد خاک رس و یک واحد گچ) همراه با آب مخلوط می کنند. ترکیب کردن گچ با خاک رس نه تنها قیمت تمام شده کار را کاهش می دهد بلکه خاصیت پلاستیکی ترکیب را بیشتر می کند.
در این مرحله از نازک کاری، پس از خشک شدن گچ و خاک، یک لایه ملات گچ زنده و بعد یک لایه گچ کشته اجرا شود تا دیوار برای مراحل بعد آماده شود. برای تهیه کشته ملات، پودر گچ را اول با الک بسیار ریزی الک می کنند و سپس آن را در داخل آب می پاشند و آن را با دست به مدت ۱۰ تا ۱۵ دقیقه مخلوط می کنند تا گچ به حداکثر حجم خود برسد. این ملات به سادگی خشک نمی شود بلکه پس از اجرا به وسیله تبخیر سطحی در نازک کاری ساختمان خشک می شود. انتخاب گچ مرغوب و استاندارد که سفید رنگ، فاقد رطوبت و ترجیحا تازه است بسیار اهمیت دارد. شایان ذکر است که لایه گچ و خاک و سفیدکاری ، باید حدودا 20 ساتی متر بالاتر از کف اجرا شود، تا در صورت اجرای کف، گچ دیوار به دلیل مجاورت با آب ملات کف سازی، اصطلاحا تبله (باد) نکند.
در مرحله بعد، پوشش دیوارها با متریال های متفاوت اجرا می شود که این انتخاب با سقف بودجه ارتباط مستقیمی دارد. نقاشی دیوارها مقرون به صرفه ترین و آسان ترین روش اجرای این مرحله از کار است که با استفاده از رنگهای پلاستیک، روغنی، یا رنگهای اکریلیک قابل اجرا است. کاغذ دیواری از دیگر متریال های پوشش دیوار است که به علت تنوع بالا و نصب سریع از محبوبیت زیادی برخوردار است. دیوارپوشهای چوبی، فایبرگلاس، پی وی سی، سنگی، سرامیکی و غیره از دیگر متریال های مورد استفاده در این مرحله است.
مرحله بعد اجرای سنگ قرنیز با هدف محافظت از دیوار گچی دربرابر رطوبت هنگام شستشوی کف است. به این منظور دور دیوارها قرنیزی به ارتفاع 10 تا 15 سانتی متر نصب میکنیم. قرنیزها انواع مختلف سنگی، سرامیکی، چوبی و pvc دارند که مقاوم ترین و در عین حال پرهزینه ترین آنها قرنیزهای سنگی هستند. در مرحله کف سازی، باتوجه به محل استفاده، از متریال های متفاوتی مانند سنگ، سرامیک، کاشی، لمینت و اپوکسی استفاده می شود.
عایق کاری سرویس بهداشتی و حمام، پشت بام، آشپزخانه و تمام قسمتهایی که در تماس با آب هستند، امری ضروری است. معمولا قبل از کار گذاشتن مصالح در نازک کاری سرویس ها از قیر و گونی به منظور جلوگیری از خروج رطوبت استفاده می کند. اما ممکن است در زمان کاشی کاری و عبور و مرور زیاد به مرور زمان قیر و گونی سوراخ شود در نتیجه در زمان فرش کف باید این قیر و گونی به صورت مجدد احیا شود. شایان ذکر است قبل از اجرای ایزولاسیون باید از شیب بندی اصولی کف ساختمان اطمینان حاصل کنیم. چاه کنی، اجرای سقف کاذب، نصب آسانسور، درب و پنجره، کابینت و کمددیواری از مراحل نهایی نازک کاری ساختمان هستند.
همچنین اقدام به اجرای نما در فضای داخلی و خارجی ساختمان از جمله مراحل نهایی نازک کاری ساختمان است. این عملیات شامل روشها و مصالح مختلفی میشود که عمدتاً به سلیقه کاربرد و طراح بستگی دارد. نمای داخلی هم جزئی از طراحی داخلی بوده و در بخشهای مختلفی از ساختمان میتواند اجرا شود.
